Afgelopen week werd de Arubaanse mediawereld opnieuw opgeschrikt. Een online platform publiceerde een artikel met schokkende beschuldigingen, gericht op de hoogste leiding van het Korps Politie Aruba (KPA). De beweringen waren echter gebaseerd op vaagheden, geruchten en “we hebben gehoord dat…” – zonder enige verifieerbare bron, zonder hoor en wederhoor, en zonder enig journalistiek fundament.

Wat begon als een “nieuwsbericht”, veranderde al snel in een vorm van publieke karaktermoord. Er werd gesuggereerd dat de top van het KPA betrokken zou zijn bij duistere omstandigheden, zonder ook maar één hard bewijs aan te leveren. De schade is niet alleen persoonlijk, maar institutioneel. Want wanneer we het gezag van onze veiligheidsdiensten ondermijnen met sensatiejournalistiek, raakt dat de hele samenleving.

Het lijkt erop dat de behoefte om iemand publiekelijk te vernederen, te beschadigen of politiek uit te schakelen zwaarder weegt dan integriteit of journalistieke normen. En dat roept serieuze vragen op: waarom krijgen zulke platforms überhaupt een podium? Hoe is het mogelijk dat bedrijven die claimen ethisch en verantwoord te opereren, adverteren op of samenwerken met dit soort mediakanalen?

Wanneer politici elkaar onderuit willen halen, is dat – hoe kwalijk ook – onderdeel van het politieke spel. Maar wanneer de media zich als verlengstuk daarvan opstellen, verliezen ze hun rol als onafhankelijke waakhond. In plaats van kritisch en evenwichtig te informeren, worden ze instrumenten van laster en destructie.

De poging om de chef van het KPA publiekelijk af te schilderen als verdacht, zonder feiten, is geen journalistiek – het is een aanval. Niet op de persoon alleen, maar op het vertrouwen in onze rechtsstaat. Want als burgers niet meer kunnen vertrouwen op de betrouwbaarheid van informatie, dan wankelt de basis van een gezonde democratie.

We moeten durven te benoemen wat hier gebeurt: het systematisch ondermijnen van individuen door roddel en insinuatie. En de media die dit faciliteren, dragen daar directe verantwoordelijkheid voor. De schade aan het vertrouwen in media, de KPA en de politiek is enorm.

Bovendien: waar blijven de andere mediahuizen, de journalisten en de persorganisaties om zich hiervan te distantiëren? Wie zwijgt, stemt toe. Door geen stelling te nemen, legitimeren zij indirect dit soort praktijken. Het gevolg: de hele journalistieke sector op Aruba komt in een kwaad daglicht te staan.

Het is tijd voor reflectie. Media kunnen macht uitoefenen – maar met macht komt verantwoordelijkheid. Het publiek verdient waarheidsgetrouwe, zorgvuldig gecontroleerde en gebalanceerde berichtgeving. Geen platforms waar roddel en wraakzucht de boventoon voeren.

Integriteit is niet optioneel, het is een basisvereiste.